Dyscyplina ta należy do sportów narciarskich. Jest to swego rodzaju połączenie wspinaczki zimowej, wędrówki na nartach oraz zjazdu narciarskiego w terenie górskim, o znacznym stopniu nachylenia i dużych niebezpieczeństwach obiektywnych. W sporcie tym istotą jest połączenie wszystkich trzech elementów – podchodzenia, wspinaczki i zjazdu.
Umiejętności
Obok właściwego sprzętu oraz umiejętności jego wykorzystania, bardzo ważnym jest to aby uczestnik posiadał wiedzę i doświadczenie w zakresie poruszania się w terenie górzystym. Oprócz tego niezbędne są umiejętności orientacyjne, doskonała znajomość techniki zjazdu narciarskiego, odporność psychiczna oraz dojrzałość.
Technika
Po osiągnięciu celu, z którego możliwy jest zjazd (grań, szczyt, przełęcz), następuje przejście do sedna sprawy – zjazd. Czynność taka odbywa się zwykle po bardzo stromym terenie, gdzie często wykonywane są zeskoki z formacji takich jak progi, bule itp. Zjazdy w większości przypadków prowadzone są po terenach typu wąwóz, rynna, czy żleb, co sprawia, że możliwości sterowania czy trawersowania stromizny są w znacznym stopniu ograniczone, a czasami wręcz niemożliwe.
W kwestiach zachowania maksimum bezpieczeństwa (możliwość wystąpienia lawin), sport ten uprawia się zwykle wtedy, kiedy śnieg jest dobrze związany. Drogi zjazdowe posiadają swoja wycenę, w Tatrach stosuje się skalę trudności opracowaną przez Karola Życzkowskiego, będącego wielokrotnym mistrzem Polski w zjazdach ekstremalnych.
TechnoBart
Źródło: Wikipedia.pl