Nazywane MTB z języka angielskiego „mountain biking”. Jest to forma kolarstwa, uprawianego przy użyciu rowerów górskich, których konstrukcja umożliwia poruszanie się w trudnym terenie. Dyscyplina ta zyskuje na popularności wśród amatorów jako forma poprawy sprawności fizycznej. W kolarstwie górskim rozgrywka rozgrywana jest na silnie nachylonych stokach naturalnych, lub na specjalnie przygotowywanych trasach. Wspólną cechą jest pokonywanie silnie nachylonej trasy gdzie występują liczne naturalne lub sztuczne przeszkody (muldy, koleiny, ostre wiraże, skocznie). Przejazdy obfitują w liczne skoki oraz wykonywanie przeróżnych sztuczek ("tricków") w powietrzu. Zjazdowiec musi skupić się na wybraniu optymalnej drogi, nie tracąc przy tym trakcji.
Krótka historia
Sport ten powstał w USA pod koniec lat 70. XX w. Pojawiła się wówczas moda na jazdę rowerami w trudnym terenie. Twórcą tego sportu okrzyknięto Gary`ego Fishera, który w 1979 r. pomyślał o produkcji rowerów opartych na konstrukcji roweru miejskiego, lecz ze wzmocnioną i skróconą ramą. Dodatkowo rower taki był pozbawiony osłon, błotników oraz innych tego rodzaju zbędnych akcesoriów. Rower taki zaopatrzony był w koła o średnicy 26 cali na szerokich oponach z grubym bieżnikiem.
Pierwsze zawody polegały na zjazdach po wąskich i niebezpiecznych ścieżkach leśnych, przy czym przeważnie prowadziły z góry do dołu. Pod koniec lat 80. XX w., sport ten nabierał rozpędu i jednocześnie zaczęło się różnicowanie na poszczególne, lepiej zdefiniowane dyscypliny. Jesienią 1990 roku Union Cycliste Internationale (UCI) zwróciła uwagę na ten sport. W następnym roku rozegrano pierwszy cykl zawodów pucharu świata. W 1992 roku do pucharu świata doszły jeszcze zawody rozgrywane w Australii. Puchar ten był w 1991 i 1992 roku rozgrywany tylko w kategorii Cross-Country (XC). W 1993 po raz pierwszy zorganizowano serię sześciu zawodów w ramach pucharu świata w downhillu. W 1996 zawody w XC stały się oficjalnie konkurencją rozgrywaną na letniej Olimpiadzie.
Dyscypliny kolarstwa ekstremalnego:
- Dirt jumping (DJ) – odbywa się na specjalnie przygotowanym torze. Polega na wykonywaniu skoków oraz pokazywaniu różnych ewolucji w powietrzu.
- Zjazd (ang. downhill, DH) – jest to indywidualny zjazd rowerem na czas po stromych, naturalnych stokach. Wygrywa najszybszy zawodnik.
- Freeride (FR) – przypomina DH, ale ma mniej formalny charakter – przypomina "wolny" styl uprawiania zjazdów z lat 80. Zawodnicy startują ze szczytu wzgórza i przemierzają trasę do mety dowolnie wybieraną drogą. W jednych wariantach mierzony jest czas przejazdu, a w innych decyduje kolejność dotarcia do mety.
- Dual slalom (DS) – polega na równoległym zjeździe dwóch zawodników startujących w tym samym czasie po dość stromej trasie.
- Four Cross (4X) – jest zbliżony do DS, ale na trasę wypuszczanych jest naraz 4 zawodników.
Inne dyscypliny:
W ramach kolarstwa górskiego rozgrywa się również zawody w ramach kilku dyscyplin. Są to:
- Cross-country – (XC) – rozgrywane są na rundach, zwykle o długości od 6 do 8 km, gdzie zawodnicy pokonują kilka lub kilkanaście razy w trakcie jednego startu. Zawodnicy ruszają wspólnie. Ewentualnych napraw muszą dokonywać sami. Zwycięża zawodnik, który najszybciej dotrze do mety.
- All moutain (AM) - to odmiana XC, jeździ się na rowerze podobnym jak do wyścigowego cross-country, tylko w bardziej agresywniej formie.
- Enduro - jest połączeniem XC, downhill'u i freeride'u. Polega na jeżdżeniu po wyznaczonych przez siebie trasach, w każdym terenie. Rowery do tej odmiany kolarstwa wykazują różnie dobrane cechy między XC a FR takie, jak waga i wytrzymałość, kąty ramy oraz skok zawieszenia.
- Maraton (MX, MT) – polega na przejechaniu trasy od 50 do około 200 km, głównie w terenie.
- Rowerowa jazda na orientację (MTBO, RJnO) – jest to połączenie maratonów rowerowych i klasycznego biegu na orientację. Zawodnicy startują na rowerach przystosowanych do maratonów, dodatkowo wyposażonych w mapnik. Celem rozgrywki jest zaliczenie jak największej liczby punktów kontrolnych w jak najkrótszym czasie.
- Street – przemieszczanie się po mieście wykorzystując elementy jego infrastruktury (murki, pomniki etc.) jako przeszkody.
- Trial – zawodnik ma tu do pokonania krótką trasę, na długości której poustawiane są różne przeszkody.
TechnoBart
Źródło: Wikipedia.pl