PZL SW-4 - polski lekki śmigłowiec skonstruowany w wytwórni PZL-Świdnik.

PZL SW-4

Historia rozwoju
Prace nad projektem nowego śmigłowca, lżejszego od produkowanego dotychczas Mi-2, rozpoczęły się w PZL Świdnik pod koniec lat 80. W 1987 zbudowano makietę śmigłowca, od 1990 głównym projektantem był inż. Krzysztof Bzówka. Program borykał się z brakami funduszy, opóźniającymi pojawienie się nowego lekkiego śmigłowca polskiej konstrukcji, lecz w końcu pierwszy prototyp o znakach SP-PSW został oblatany 29 października 1996. W 1998 wzleciał drugi prototyp, SP-PSZ, który następnie prezentowany był na paryskim salonie lotniczym Le Bourget w 2001 roku (po raz pierwszy zaprezentowany tam został w 1997, jeszcze w ekspozycji statycznej). W 2002 śmigłowiec otrzymał polski certyfikat na podstawie przepisów lotniczych JAR-27.

W 2003 polskie siły zbrojne zamówiły wstępnie 1 śmigłowiec, z zamiarem zakupienia dalszych 30. Pierwszy seryjny śmigłowiec, przeznaczony dla Sił Powietrznych RP, wzbił się w powietrze 15 listopada 2004 na lotnisku PZL Świdnik. PZL SW-4 w wersji wojskowej nosi nazwę "Puszczyk"

Dostawy rozpoczęły się od 2005 roku. Cena śmigłowca na rynku cywilnym ma wynosić ok. 750.000 USD.

Lekki śmigłowiec SW-4 produkowany w PZL Świdnik otrzymał certyfikat dopuszczający go do sprzedawania i użytkowania na terenie Unii Europejskiej.

Certyfikat wydała Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA). EASA uznała, że śmigłowiec spełnia rygorystyczne unijne wymogi techniczne, związane przede wszystkim z zapewnieniem bezpieczeństwa lotu. Certyfikat został wydany bezterminowo. Procedurę certyfikacyjną śmigłowca SW-4 przeprowadzili w imieniu Agencji specjaliści z Wielkiej Brytanii.

Śmigłowiec SW-4 jest najnowszym produktem PZL Świdnik. To lekka, wielozadaniowa maszyna napędzana turbinowym silnikiem Rolls-Royce 250 C20R/2. Zabiera na pokład do 5 osób lub pilota i 550 kg ładunku. Jego prędkość maksymalna to 260 km/h, a zasięg - przy użyciu podstawowego zbiornika paliwa - prawie 800 km. Na godzinę lotu SW-4 zużywa około 100 litrów paliwa.

W 2006 r. PZL Świdnik dostarczył polskiej armii 2 śmigłowce SW-4 i podpisał umowę na dostawy kolejnych 22 maszyn w ciągu trzech lat. Do grudnia 2008 roku na wyposażeniu Wojska Polskiego znalazło się 13 śmigłowców PZL SW-4 które służą w 1.Ośrodku Szkolenia Lotniczego w Dęblinie. W lipcu 2008 brytyjska firma Skycharter UK zamówiła trzy śmigłowce PZL SW-4. Jedna maszyna zostanie sprzedana do Chorwacji.

Opis konstrukcji
Śmigłowiec w klasycznym układzie wirnika nośnego, posiada przegubowy trzyłopatowy wirnik nośny z łopatami z kompozytu epoksydowo-szklanego i dwułopatowe śmigło ogonowe. Przeznaczony jest do przewozu 5 osób (pilot + 4 pasażerów) na dwóch przednich i trzech tylnych fotelach. Po obu stronach kadłuba znajdują się otwierane na zawiasach drzwi przednie i odsuwane drzwi tylne, bez słupka między drzwiami, co ułatwia załadunek. W wersji pasażerskiej posiada bagażnik na 150kg ładunku o pojemności 0,85 m³. Podwozie płozowe.

SW-4
Dane podstawowe
Państwo     Polska
Producent     PZL
Typ     lekki śmigłowiec w układzie klasycznym
Konstrukcja     przegubowy trzyłopatowy wirnik nośny z łopatami z kompozytu epoksydowo-szklanego i dwułopatowe śmigło ogonowe; Podwozie płozowe
Załoga     1

Dane techniczne
Napęd     1x silnik turbinowy Allison 250-C20R/2
Moc     457 KM (336 kW)

Wymiary
Średnica wirnika     9 m
Długość     10,57 m
Szerokość kadłuba     1,51 m
Wysokość     3,05 m

Masa
Własna     1050 kg
Startowa     1800 kg

Osiągi
Prędkość maksymalna     260 km/h
Prędkość przelotowa     218 km/h
Wznoszenie max. w locie pionowym     10,3 m/s
Pułap     5,200 m
Pułap zawisu z wpływem ziemi     3300 m
Pułap zawisu bez wpływu ziemi     2200 m
Zasięg     790 km

Dane operacyjne
Liczba miejsc 4

---

Treść objęta jest licencją GNU Wolnej Dokumentacji w wersji 1.1 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów.